Niet snel tevreden. Perfectionist zijn, vooral voor jezelf. Wikken en wegen, de puntjes op de i blijven zetten en net zo lang aanpassingen maken tot het in jouw ogen perfect is. Wie herkent dit?

Ik betrap me er op dat ik het zelf soms ook doe. Dat ik te streng ben voor mezelf, omdat het in mijn ogen niet perfect is. Zoals bij het schrijven van een tekst of het geven van een presentatie.

Maar wat is perfectie eigenlijk?

Een goede vriend van me liet mij onlangs de definitie van ‘perfect’ zien in een Engels woordenboek. Niet in een klein zakwoordenboek, maar zo’n uitgebreide, met alle mogelijke betekenissen op een rij. En uiteraard kwam ik daar de reeds bekende betekenissen tegen over volmaaktheid en uitmuntendheid, maar er stond ook eentje tussen die ik nog niet kende:

Perfect: as good as possibly can be.’

Kijk, dat geeft een heel ander licht op perfectie. Want deze definitie impliceert dat je rekening moet houden met de omstandigheden waaronder je iets doet. En met de capaciteiten en mogelijkheden die je op dat moment tot je beschikking hebt. En als je het dan zo goed mogelijk doet, dan kun je spreken van perfectie.

In de ogen van iemand anders kan het misschien beter. Maar voor jou is het op dat moment in tijd, en met de mogelijkheden die je hebt, perfect. En dus hoef je je niks van anderen aan te trekken – van kritiek of aanmerkingen – want jij weet dat je het zo goed mogelijk gedaan hebt.

En dat is perfectie. Haal het beste uit jezelf en sta achter hetgeen je doet. Als jij weet dat je je best hebt gedaan, heb je het gewoon perfect gedaan.


No Comments


Leave a comment

You must be logged in to post a comment.