Eigenlijk ben ik bouwvakker. Ik zie mezelf als een soort van metselaar. In de vorm van een ruwe tekst krijg ik woorden en zinnen als bouwstenen aangereikt door mijn klanten. Met de opdracht om daar een vloeiende tekst van te maken. En dan kan het metselwerk beginnen.

Teksten van techneuten lezen is een vak apart. Een techneut denkt namelijk 10 stappen vooruit. De kennis die hij over zijn onderwerp heeft is voor hem zó vanzelfsprekend, dat hij er niet eens bij stil staat dat zijn lezers hem niet kunnen volgen.

Een techneut begint dus niet bij het begin – hij begint vaak ergens in het midden of aan het eind van zijn verhaal; om de wonderlijke conclusie die hij gevonden heeft zo snel mogelijk met zijn publiek te delen. Daarbij gaat hij er van uit dat de lezer voldoende voorkennis heeft om te snappen hoe hij tot zijn bevindingen is gekomen. Het hele denkproces dat bij hem hieraan vooraf is gegaan, slaat hij over.

Maar net als bij het bouwen van een huis, kun je niet halverwege beginnen of zomaar wat verschillende stenen op elkaar stapelen. Een tekst heeft een goed fundament nodig, en je zult de lezer steen voor steen mee moeten nemen in het verhaal om tot een geordend en logisch geheel te komen.

Dus dat is wat ik als eerste doe als ik een tekst krijg die mij ter verbetering is toegestuurd: zin voor zin ontleden en alle stenen die bij elkaar horen netjes ordenen. Vaak ben ik technische termen of vakjargon aan het googlen om een volledig begrip te krijgen van de materie. Want als ik als schrijver niet goed snap hoe iets in elkaar steekt, zal ik het aan de lezer al helemaal niet goed over kunnen brengen.

Ik duik als het ware in het hoofd van mijn klant. Tot ik volledig snap wat de essentie is van zijn verhaal en welke boodschap hij eigenlijk aan zijn doelgroep over wil brengen. Dat combineer ik het liefst nog even met een telefoontje om te checken of ik op het juiste spoor zit. En of ik zijn denktrant goed gevolgd heb.

Daarna begint het metselen. De bouwstenen liggen er en nu kan de tekst steen voor steen worden opgebouwd. Met bijvoeglijke naamwoorden, voegwoorden en voorzetsels maak ik mijn specie en met de delete toets strijk ik overtollige mortel weg.

Zo ga ik als een metselaar te werk. Ik bouw en metsel, breek wat niet mooi op elkaar past weer af, en plaats weer nieuwe stenen op mijn specie, tot ik tevreden ben en de tekst staat als een huis.

Als de tekst klaar is, sta ik als een voldane bouwvakker met mijn armen over elkaar op een afstandje te kijken naar het resultaat. Een bouwvakker op hakken, dat dan weer wel. Want ik hou nu eenmaal van een vrouwelijke touch.


No Comments


Leave a comment

You must be logged in to post a comment.